İngiltere'nin Imperial College London üniversitesi, sigara içenlerin yaşlandıkça sosyal olarak daha izole ve yalnız hale gelebileceğini iddia etti. Daha önceki çalışmalar, toplumdan izole ve yalnız bireylerin sigara içme eğiliminde daha yüksek olduğunu ortaya koymuştu. Ancak bu yeni araştırma, sigara içmenin kendisinin daha yüksek düzeyde izolasyon ve yalnızlığa yol açtığını keşfetti.
Imperial College London ve UCL araştırmacıları tarafından yürütülen bu çalışma, sigara içmenin sosyal izolasyon ve yalnızlık gelişimi arasındaki ilişkiyi inceledi. Sigara içen bireylerin zaman içinde sosyal ilişkilerinin azaldığı, sigara içmeyenlere kıyasla daha az meşgul oldukları ve daha yalnız kaldıkları belirlendi. Araştırmacılar, bu yeni bulguların sigarayı bırakmak için motivasyon oluşturabileceğini umuyor.
YALNIZLIĞI ARTIYOR
İngiltere'deki Imperial Ulusal Kalp ve Akciğer Enstitüsü'nden çalışmanın yazarı Dr. Keir Philip, "Araştırmamız, sigara içmenin sadece fiziksel değil, aynı zamanda psikolojik ve sosyal sağlık açısından da olumsuz etkilere sahip olduğunu gösteriyor" dedi. Philip, "Bazıları sigara içmenin sosyal bir aktivite olduğunu düşünse de, çalışmamız bu görüşü desteklemiyor. Sigara içenler, zaman içinde sigara içmeyenlere göre sosyal olarak daha izole ve yalnız hale geliyor. Sigara içmek, sosyal izolasyon ve yalnızlık arasında bir kısır döngünün varlığını ortaya koyuyor" şeklinde konuştu.
Araştırma, İngiltere'de 50 yaş ve üzeri 8 bin 780 katılımcıdan elde edilen İngiliz Boylamsal Yaşlanma Çalışması (ELSA) verilerini kullandı. Katılımcıların sosyal izolasyonu ve yalnızlığı 12 yıl boyunca değerlendirildi.
Araştırmacılar, çalışmanın başlangıcında hala sigara içen bireylerin, içmeyenlere göre yalnız ve sosyal olarak izole olma olasılıklarının daha yüksek olduğunu belirledi. Bu bireylerin aileleri ve arkadaşlarıyla daha az sosyal etkileşime girdikleri, topluluk ve kültürel etkinliklere daha az katılım gösterdikleri tespit edildi.
Sigara içme alışkanlığı, aynı zamanda sosyal temasın azalması, sosyal kopuklukta artış ve zaman içinde yalnızlığın artmasıyla ilişkilendirildi. Bu sonuçların yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik durum gibi faktörler dikkate alındığında bile değişmediği açıklandı.